AKUPUNKTURA I TRADYCYJNA MEDYCYNA CHIŃSKA


Strona glówna » Słownik pojęć akupunktury i tradycyjnej chińskiej medycyny » Tradycyjna Medycyna Chińska
Zapraszamy też na nasze strony na Facebooku: Akupunktura, ziołolecznictwo, dietetyka, masaż stóp On Zon Su. Szkoła Tradycyjnej Medycyny Chińskiej - Tradycyjna Medycyna Chińska facebook.png Google+ Akupunktura, ziołolecznictwo, dietetyka, masaż stóp On Zon Su. Szkoła Tradycyjnej Medycyny Chińskiej - Tradycyjna Medycyna Chińska google+.png
dr Agnieszka KrzemińskaMedycyna NAJBLIŻSZE SZKOLENIE: Szkoła Dietetyki Tradycyjnej Medycyny Chińskiej (TCM), kurs siedmioczęściowy, edycja Wiosna 2018 Warszawa, I  - VI 2018 r. Prowadzi dr  Agnieszka Krzemińska., więcej…

Medycyna chińska, tradycyjna medycyna chińska, Tradycyjna Medycyna Chińska (pisana wielkimu literami) (TMC lub TCM), Klasyczna Medycyna Chińska, Taoistyczna Tradycyjna Medycyna Chińska, naturalna medycyna chińska

Tradycyjna medycyna chińska (w uproszczonej chińskiej pisowni: 中医; w  tradycyjnej chińskiej pisowni: 中醫; w  pisowni pinyin: zhōngyī), powstała przed kilkoma tysiącami lat w  Chinach i  zawiera wiele tradycyjnych metod diagnozy i  leczenia. Podstawą teroretyczną tradycyjmej medycyny chińskiej są pisma przypisywane Żółtemu Cesarzowi i  inne klasyczne teksty. Na Zachodzie jest jeszcze traktowana, jako medycyna alternatywna, ale w  wielu krajach Azji jest uważana za podstawowy lub jeden z  podstawowych systemów medycznych.

W tradycyjnej medycynie chińskiej stosuje sie następujące metody terapii: ziołolecznictwo (中药), akupunkturę, moksę, leczenie dietą, masaże Tuina, Shiatsu i  inne, leczenie ruchem, na przykład ćwiczeniami Chi Kung lub Tai Chi i  wiele innych metod.

Tradycyjna medycyna chińska wywodzi się i  bazuje na dokładnej obserwacji przyrody, wszechświata, ciała i  ducha człowieka. Ten sposób myślenia bierze z  pierwotnej filozofii chińskiej.

W praktyce medycyny chińskiej używa się starożytnych teorii: energii Qi, Yin-Yang, Pięciu Przemian, narządów Zang Fu, meridianów innych.

Zarówno na świecie, jak i   Polsce istnieje wiele szkół tradycyjnej medycyny chińskiej. Mimo, że wszystkie wywodzą sie z   tego samego pnia, jakim są pisma przypisywane Żółtemu Cesarzowi, to jednak ewoluowały w   różny sposób i   dlatego niektórych pojeć i  metod używają w   inny sposób, inaczej je definiują i  stosują.

Powszechnie stosowana w  Chinach kontynentalnych współczesna Tradycyjna Medycyna Chińska została opracowana i  usystematyzowana w  latach 50-tych w  Chinach Ludowych na rozkaz Mao Tse Tunga. Słowo "Tradycyjna" i  użycie wielkich liter w  całej nazwie "Tradycyjna Medycyna Chińska" w  tłumaczeniach na języki Zachodu w  dużym stopniu spowodowane było celami marketingowymi.

Niektórzy autorzy rozróżniają tradycyjną medycynę chińska, pisaną z  małej litery i  Tradycyjną Medycynę Chińską, pisaną z  dużej litery.
W tym ujeciu termin: tradycyjna medycyna chińska, pisany z  małej litery oznacza powstały w  starożytnych Chinach taoistyczny (termin taoizm powstał dużo później) system medyczny, znany w  dzisiejszych czasach głównie na podstawie dzieła Neijing Suwen, przypisywanego Żółtemu Cesarzowi. W  tym wypadku użycie słowa "tradycyjna" jest w  pełni uzasadnione.

O bogactwie wewnętrznym tego systemu można przekonać się studiujac u  lekarzy (mistrzów) tradycyjnej chińskiej medycyny, którzy przetrwali okres upadku tej sztuki w  czasie Rewolucji Kulturalnej i  nadal starają sie zachować tę tradycję oraz u  osób dogłębnie studiujacych kulturę i  starożytną myśl chińską. Słabą stroną tradycyjnej medycyny chińskiej jest mała ilosć dostępnych specjalistów.

Zaś termin: Tradycyjna Medycyna Chińska (TMC), pisany z  dużej litery oznacza powstały w  latach pięćdziesiatych XX wieku w  Chinach kontynentalnych medyczny i  przemysłowy standard kształcenia, leczenia i  produkcji leków oraz innych pomocy medycznych. Mocną stroną tej medycyny jest duży obszar (różne strefy klimatyczne) i  duża populacja ludzka na której się ją testuje i  stosuje (np. na żołnierzach). Słabą stroną jest zaniedbanie, szczególnie w  latach 50-tych aspektów psychiczno-duchowych chińskiej tradycji leczniczej. W  ostanim czasie trwają prace nad włączeniem do Tradycyjnej Medycyny Chińskiej różnych cennych, również ludowych, tradycji medycznych. Jest to bardzo cenna tendencja.

Prawie wszyscy autorzy, terapeuci, lekarze i  wykładowcy naturalnej medycyny chińskiej uważają, że przekazują i  stosują "oryginalną" tradycyjną medycynę chińską, lub Tradycyjną Medycynę Chińską, mimo tego, że czasami poważnie różnią się pogladami i  stosowanymi metodami.

Jest to zupełnie naturalne, ponieważ tradycja chińskiej medycyny jest odbudowywana po latach upadku i  trwają intensywne prace nad odtworzeniem jej pierwotnego kształtu i  przystosowaniem do wymogów cywilizacji, w  której żyjemy. Poza tym, również w  starożytności, istaniało wiele szkół tradycyjnej medycyny chińskiej opartych na tych samych podstawach, ale znaczie różniących się stosowanymi w  praktyce metodami.

W procesie odtwarzania starożytnych metod leczenia dobrze byłoby zwracać uwagę zarówno na zgodność ze starożytnymi źródłami jak i  na skuteczność w  leczeniu.

Z powodów podanych wyżej, na niniejszej stronie www obydwa pojęcia: "tradycyjna medycyna chińska" i  "Tradycyjna Medycyna Chińska" mogą być używane zamiennie. Postaram się je rozróżniać, ale podział ten w  pewnych kwestiach jest dosć płynny i  pojęcia te można używać zamiennie.

Istnieją też inne nazwy tej sztuki medycznej. Na przykład mój nauczyciel, dr. Ming Wong, spadkobierca starej rodzinnej tradycji leczniczej preferuje nazwę "naturalna medycyna chińska", chcąc bardziej podkreślić jej związek z  naturą, niż z  różnymi, bardziej lub mniej trafnymi, koncepcjami człowieka. Ta nazwa ma wielu zwolenników wśród osób ceniących tradycję, ekologię i  związek człowieka z  przyrodą.

Osią jego medycznego myślenia są pisma Żółtego Cesarza, taoizm i  studia nad szeroko pojętą kulturą chińską, bez których zrozumienia (nie tylko opanowania pamieciowego), jego zdaniem, trudno jest stosować TMC na głębszym poziomie.

Ten sposób myślenia wydaje się znajdować coraz więcej zwolenników w  USA, Europie i  w Chinach. W  Polsce z  takim podejściem można spotkać się na wykładach Elisabeth Rochat de la Valee, specjalistki w  dziedzinie sinologii, filozofii i  medycyny chińskiej, która, jak wielu autorów najczęściej używa nazwy "chińska medycyna".

Nazwa "Klasyczna Medycyna Chińska" jest używana, jeżeli autor chce podkreślić zwiazek medycyny chińskiej z  klasycznymi dziełami, na przykład Żółtego Cesarza. Proszę przeczytać też tekst o  Ośmiu Gałęziach Klasycznej Medycyny Chińskiej.

Ostatnio w  Chinach i  na całym świecie wraca sie do korzeni chińskiej medycyny i  nazywa się ją taoistyczną chińską medycyną. Ta nazwa jest chyba najbardzie uzasadniona, ponieważ chińska medycyna powstała w  wyniku stosowania teorii i  praktyk taoistycznych. Ta nazwa jest stosowana od niedawna prawdopodobnie ze wzgledów ideologicznych. Wielu osobom słowo "taoizm" bardziej kojarzy się z  religią taoistyczną i  duchowością niż z  praktykami długiego życia, alchemią taoistyczną i  traktatem Huangdi Neijing, z  których powstała i  ewoluowała do dzisiejszej postaci chińska medycyna.

Reasumujac: istnieje kilka trafnych nazw dla starożytnej i  rozwijanej do dzisiaj medycyny chińskiej:
- chińska medycyna / medycyna chińska
- tradycyjna chińska medycyna / tradycyjna medycyna chińska
- Tradycyjna Medycyna Chińska (TMC lub TCM)
- Klasyczna Medycyna Chińska / Klasyczna Chińska Medycyna
- naturalna medycyna chińska / naturalna chińska medycyna
- taoistyczna medycyna chińska  / taoistyczna chińska medycyna

Mają one podobny, zwłaszcza dla laików, zakres znaczeniowy, ale też swoją specyfikę, która jest niezwykle istotna nie tylko w  sferze teorii, ale też w  praktyce klinicznej.


© Marian Nosal 2007, Czas generacji strony: 17.4 ms. Ostatnia aktualizacja: 2017-12-13 05:30