Huang Ti

AKUPUNKTURA I TRADYCYJNA MEDYCYNA CHIŃSKA

   wersja do druku 
Strona glówna » Akupunktura » Akupunktura ucha » Historia akupunktury ucha 
Jeżeli chcesz otrzymywać informacje o zajęciach i szkoleniach, podaj swój email:

ZAPRASZAMY NA NAJBLIŻSZE SZKOLENIE: Akupunktura, ziołolecznictwo, dietetyka, masaż stóp On Zon Su. Szkoła Tradycyjnej Medycyny Chińskiej - Historia akupunktury ucha Yifan_Yang.jpg Rozróżnianie i   leczenie powszechnych zaburzeń umysłowych w   Klasycznej Medycynie Chińskiej.. – Obszerne wprowadzenie w   diagnostykę i   leczenie tych grup schorzeń. 10 - 11 VI 2017 r. Prowadzi prof. dr   Yifan Yang., więcej… Prosimy o  zgłaszanie chęci uczestniczenia w  tym szkoleniu. Informacje i  zapisy: Marian Nosal, komórka: 697113930; stacjonarny: 224785715
W PAŹDZIERNIKU 2017 ZACZYNAMY WAŻNE SZKOLENIE: prof. dr Sun PeilinTradycyjna Medycyna Chińska Warszawska Szkoła Akupunktury Klasycznej Medycyny Chińskiej, kurs trzyletni Warszawa X 2017 - VI 2020 r. Prowadzą: prof. dr  Sun Peilin, prof. dr. Wang Weixiang, prof. dr  Wang Tianjun. , więcej…

Historia akupunktury ucha

Tradycyjna Chińska Medycyna istnieje od wielu tysięcy lat i  zachowała swoje tradycje pomimo ewolucji przez którą przeszła. Akupunktura ucha jest pewnym momentem tej ewolucji .

Akupunktura ucha jest mikrosystemem, czyli posiada pewnego rodzaju niezależność w  ramach medycyny chińskiej, specyficzny sposób diagnozowania i  leczenia.

Używa ona punkty na przodzie i  tyle małżowiny usznej.

W jaki sposób punkt na uchu może uspokoić ból kolana?

Upraszczając, można powiedzieć, że organizm ludzki posiada w  sobie holograficzne odzwierciedlenia całości ciała a  nawet warstwy psychicznej.

Oznacza to, że na pewnych obszarach ciała (tak jak w  mózgu) znajduje się odbicie jego całości.

Na tym też zasadza się skuteczność badania tęczówki, diagnoza z  języka, czy masaż stóp.

Jasnym jest dla każdego, że zmysły są miejscem spotkania naszego organizmu z  bodźcami zewnętrznymi.

Rzadko jednak zdajemy sobie sprawę z  tego, że te same zmysły posiadają jednocześnie właściwość odbijania jak w  zwierciadle, naszego stanu zdrowia.

Można by je porównać do radioodbiornika połączonego z  nadajnikiem.

W wielu klasycznych tekstach dotyczących medycyny, nie tylko chińskiej, znajdują się wzmianki o  specjalnie działających punktach zlokalizowanych na uchu.

W ramach tradycyjnej medycyny chińskiej wytłumaczeniem było, że poprzez ucho przebiegają wszystkie meridiany yang połączone z  meridiananami yin.

Nie tłumaczyło to jednak w  żadnym stopniu specyfiki tego typu leczenia.

Niemniej, od dawna wiedziano, że pewne punkty usytuowane na uchu nadają się do leczenia konkretnych zaburzeń.

Zauważono też, że istnieje również związek odwrotny, mianowicie, że pewne zaburzenia ciała odbijają się na uchu i  skórze ucha (kolor, żyłki, zagłębienia…).

Można wymienić co najmniej kilka wielkich nazwisk lekarzy używających ucha do leczenia pewnych chorób.

Przykładowo jest nim np. Hipokrates , który stwierdził że przecięcie żył z  tyłu małżowiny usznej powodowało bezpłodność.

Słynny chiński lekarz Sin Simiao wspomina o  maleńkich igłach i  podaje receptę na leczenie malarii.

Lekarze Korsyki i  Arabii leczyli rwę kulszową przypiekaniem w  miejscu styku skrawka i  obrąbka.
Valsalva w  roku 1717 opisał leczenie bólu zęba przypieczkami.

Wobec wagi przywiązywanej w  Chinach do akupunktury ciała, ta myśl nie została rozwinięta w  mikrosystem aż do XX wieku.

Paradoksalnie, wyniknęło to ze współpracy miedzy pewnym lekarzem francuskim dr.Paul Nogier i  Chinami.

W latach 50tych, lekarz ten zauważył wśród swoich pacjentów, że niektórzy z  nich mając kłopoty z  rwą kulszową zwracali się do pewnej znachorki, która wybawiała ich z  bólu przypieczkami zawsze w  tym samym punkcie małżowiny usznej.

Paul Nogier przyjął hipotezę, że punkty na uchu mogą w  sposób specyficzny oddziaływać na mózg i  poprzez ośrodki mózgowe na resztę organizmu.

Następną hipotezą dr. Nogier była wizja kształtu ucha zewnętrznego podobnego do płodu usytuowanego głową w  dół.

To pozwoliło mu następnie na ustalenie, gdzie na małżowinie ustnej mogą się znajdować najpierw części ciała, następnie narządy wewnętrzne, czy nawet funkcje takie jak uspokojenie czy pobudzenie systemu nerwowego, hormonalnego itp.

Paul Nogier zaczął eksperymentalnie sprawdzać swoje hipotezy - obserwując wyniki leczenia poprzez działanie na pewne punkty jak również sprawdzając, które punkty stają się tkliwe przy danych schorzeniach.

Akupunktura ucha pozostałaby długo jeszcze bardzo ograniczona gdyby nie otwarcie się na Zachód, Chińskiej Republiki Ludowej.

Wobec braku wykształconych lekarzy w  czasie i  po rewolucji kulturalnej zaistniała gwałtowna potrzeba prostej i  w miarę skutecznej metody leczenia.

Książka dr. Nogier została przetłumaczona na chiński i  akupunktura ucha zaczęła rozwijać się lawinowo. Wielkie szpitale chińskie miały możliwość przebadania skuteczności tej metody na tysiącach pacjentów.
I tu drogi się rozeszły.

Chiny poszły swoją drogą a  Europa swoją.

Akupunktura ucha w  Europie rozwinęła się głównie w  Hiszpanii i  Niemczech, jak również w  Rosji, ale wodzącą rolę odegrała Francja.

We Francji istnieją dwa stopnie akupunktury ucha: poziom terapeutyczny i  medyczny.

Ten ostatni jest zarezerwowany dla lekarzy i  posługuje się np. specjalnymi narzędziami do badania pulsu; zakłada kilka poziomów a  dla każdego poziomu inne rozłożenie punktów.

Istnieją również pewne rozbieżności w  europejskiej i  chińskiej lokalizacji podstawowych punktów. Podczas konferencji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), po długich dyskusjach, udało się ustalić pewną ilość punktów wspólnych dla obu systemów.

Te trudności nie powinny nas dziwić ani zniechęcać, biorąc pod uwagę fakt, że jeszcze w  XX wieku istniały w  Chinach rozbieżności co do lokalizacji pewnych punktów akupunktury ciała.

Powszechna standaryzacja jest wynalazkiem dosyć późnym.

Poza wielkimi, centralnie usytuowanymi szkołami, przekaz medyczny w  dawnych Chinach był często bardzo zindywidualizowany i  tajemnice poszczególnych tradycji były pilnie strzeżone a  więc z  konieczności różne.

W związku z  tym rozmaite karty wskazujące na lokalizację punktów różnią się między sobą, są mniej, lub bardziej dokładne i  zasadniczo nie pozwalają na właściwy i  skuteczny wybór punktów do leczenia.

Zdobycie umiejętności lokalizowania ich jest bardzo trudne bez pomocy nauczyciela - punkt na małej powierzchni ucha zajmuje mniej niż milimetr i  liczba ich dochodzi do stu.

W związku z  tym nauka musi być progresywna, pogłębiana i  umacniana na każdym poszczególnym etapie.

Żeby otrzymać dyplom, pracujący zawodowo terapeuci potrzebują oczywiście dłuższego wykształcenia i  więcej obowiązkowej praktyki (włącznie z  pisemnym sprawozdaniem) między poszczególnymi sesjami.

Dla tych, którzy chcieliby tą wiedzę wykorzystać w  ramach pomocy przyjaciołom czy rodzinie są do tej praktyki zachęcani ale nie zobowiązani.

Ogromną zaletą akupunktury ucha jest możliwość włączenie pacjenta w  proces leczenia i  to bez użycia igieł.

W wybranych punktach umieszcza się ziarenka gorczycy i  pacjent masuje te punkty poprzez nacisk na ziarna.

W ten sposób skutek zabiegu przedłuża się a  pacjent może aktywnie przyczynić się do skuteczności zabiegów, czego tak brakuje dzisiejszej medycynie.

Autorka: Yaga Sosnowska


Akupunktura, ziołolecznictwo, dietetyka, masaż stóp On Zon Su. Szkoła Tradycyjnej Medycyny Chińskiej - Historia akupunktury ucha dot.gif